Duh | Paardzitten | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

Knock knock

Leuke dingen

Links

Mondalesch
Rachel's Space
>> meer

Profiel

naam:	Duh
leeftijd:	39
woonplaats:	Tilburg
provincie:	noord-brabant
burg. staat:	samenwonend
opleiding:	mbo

>> uitgebreid profiel

Logs

Paardzitten
Nieuwe bestickering
Pop that question
En weer een mijlpaal bere
Eerste buitenles Rae op d
Gemist
Springlesje
Brabants dialect
Sinterklaas en andere zak
Weer een mijlpaaltje bere
Van tweede prijsjes tot k
Vervolg vallen en opstaan
Met vallen en opstaan...
Kermis
The Primark Experience
Ons eigen WK
Wil je heel eerlijk zijn
Ik ben in Luv
Als Pukjes Pukken worden,
Een weekend vol verrassin
Andy's Cadeau
Exit, bedankt voor beweze
Rae op zwemles
Je komt een daggie thuis.
Donderdag 18 maart
Zondag 14 maart
Vrijdag 12 en zaterdag 13
Donderdag 11 maart
Waar blijft toch die lent
Dapper Ding
Zaterdag 6 en zondag 7 ma
Vrijdag 5 maart
Donderdag 04 maart
Woensdag 03 maart
Dinsdag 2 maart
Maandag 01-03-10
Zondag 28 februari
Zaterdag 27 februari
Vrijdag 26 februari
Donderdag 25 februari
Woensdag 24 februari
Dinsdag 23 februari
Maandag 22 februari
Zaterdag 20 en zondag 21
Vrijdag 19 februari
Carnaval
Van nare oorontstekingen
Schoonheids prijs???
Je kunt maar een hobby he
Lekker pedagogisch verant
Van relaxen en verbazing.
Vogels en spinnen (nee ge
Het goddelijk einde van e
Snoep 'n Snaai
Lang zal ik leven in de g
Van boetseren en logeren
TerrorMum
Voor als je eens een off

Laatste 10 reacties

Wat een leuke gympen!!	19:08
Mmmm.........opvallend	20:43
Oh zussie ik zie het g	21:57
Hoi, hoi, ik probee	16:13
Nou leuk he???? wie ha	21:13
Omgggggggggggggggggggg	20:26
Lieverd, gefe	19:59
Kind, sterker nog, zon	09:37
Ik vind toch wel dat i	09:11
Ja he?? nee je weet he	09:06

Rubrieken

Persoonlijk
Honden
Dit vind ik leuk
Duh!!
Wat eten we vandaag?
Wie is er jarig vandaag?
Uitspraken van Rae
Stoppen met roken dagboek

Emailalerts

Poll

Fotoalbum

Mijn vrienden

andrehongarije
bettiesstekkie

dennisvdberg

gerechten
goulashenpoesta

mootjeislief

popol

pspenplaatjeslog

rutopia
scrapsyllie

>> Voeg me toe.

Zoeken

Paardzitten
Persoonlijk | 13 Mei 2011 | 20:18:55

Na heel lang bedenken dat ik het toch wel heel erg leuk zou vinden om te kunnen paardrijden heb ik vandaag dan toch de stap gezet om een lesje te volgen bij Gaby. Ik was gepast zenuwachtig want ooit heb ik wel eens op een paard gezeten, maar toen mijn nichtje de opmerking plaatste: Je bent eigenlijk wel een groot watje tante Lau (het paard werd namelijk vast gehouden en ik hield niet de teugels maar het zadel vast) had ik het er eigenlijk wel mee gehad.

Maar sinds Rae paardrijdt, en ik zie hoeveel plezier ze daarmee heeft leek het me gewoon zo leuk om het ook te kunnen dat Gaby al wel tig keer vroeg wanneer ik dan toch eens een lesje kwam nemen.

Nou, van de week had ik op marktplaats een nieuwe broek gescoord, paardrijmodel ja....en ook een paar Jodphurs (lage laarzen voor de niet kenners onder ons) en chaps, die je om je benen doet als je geen hoge laarzen aan hebt. Gisteren in Tilburg opgehaald voor een zeer zacht prijsje (ze zijn echt zo goed als nieuw want bijna niet gedragen en dat kun je zien). En tja, toen was de outfit bijna compleet.

Vanmorgen van Gaby een smsje of Rae eerder kon rijden en toen maar gelijk gevraagd of ik ondanks dat ik geen cap heb toch mee kon rijden. En dat kon. De cap was zo geregeld.

Rae helemaal blij want die vond het heel erg leuk dat ik een keer wilde meerijden.

Ik had vooraf al bedacht dat ik op Daan zou gaan rijden. Daan kan mij dragen en dat is op zich natuurlijk al knap, en hij is rustig, ook niet onbelangrijk voor mij als beginnende amazone.

Eerst dus poetsen....en toen was het zover. We gingen naar de bak.

En dan moet je er dus op....Er waren nog twee dames bij die al jaren rijden en die zaten dus zo op het paard/pony. Rae ook, geen probleem. Nee, dan ik.....ik kwam er niet op. Gewichtheffen is ook een sport en ik heb er de kracht niet voor zullen we maar zeggen. En dus kwam daar een krukje...hehehehe, twee treden hoog. En tja, toen zat ik er zo op.

Dat voelde heel gek. En ook even eng wel ja. Maar goed, voeten in de beugels, alles aangesingeld en daar ging Daan. Met mij op zijn rug. Ik voelde me een soort hobbezak die iets zat te doen wat eigenlijk heel onverstandig was. Maar toch, ik ging sturen dacht ik...ging niet heel flitsend want ik durfde niet ver genoeg met die teugel te gaan. Maar goed, Daan dacht toen natuurlijk, hehehehe, W A T J E, ik zal je helpen. En toen moest ik wel. Lekker een beetje door de bak gestapt, een keer afgewend en dat soort dingen en toen begon het eigenlijk steeds leuker te worden. Niet dat ik talent heb ofzo, maar het was gewoon echt leuk. Toen gingen we proberen te draven...Dat vind ik er bij Rae altijd zo mooi uit zien. Staan zit, staan zit....nou, dat staan dat viel nog niet mee....dat zit ging prima! Ik gaf wat been en Daan ging ongeveer twee passen in draf. En toen gingen mijn handen omhoog en stond ie weer op zijn ho ijzer. Afijn dit heb ik enkele keren geprobeerd maar dat ging niet zo heel geweldig. Daan werd behoorlijk moe van mij want na een uur zette hij gewoon echt geen stap meer. Zelfs uitstappen was hem te veel moeite ook al had ik de teugels niet eens meer vast. En toen moest ik er nog af......Nou dat ging dus helemaal niet. Gaby zei, leun maar wat naar voren en zwaai je been over zijn rug....zwaaien??? Met mijn been????? Whahahahaha harken bedoel je zeker....schrapen...what ever...maar zwaaien???Nee, dat zat er niet in....Uiteindelijk ben ik voorover gaan liggen op Daan en kon ik mijn been aan de goeie kant krijgen....heel elegant stortte ik vervolgens naar benee en kwam op twee pootjes terecht. Dat was dan wel weer een meevaller....

En toen zat het er alweer op. En nou ben ik aan het wachten tot de spierpijn komt, want die schijnt heel heftig te zijn en alleen te voorkomen door morgen weer te gaan rijden. Maar helaas, morgen rijdt Rae al ergens anders en daar kan en wil ik niet instappen.

Maar goed, het eerste lesje smaakte in elk geval zeker naar meer!!

Wil je mijn visitekaartje?

Nieuwe bestickering
kunst | Persoonlijk | 25 April 2011 | 15:58:47

Gisteren was het zover. We werden opnieuw bestickerd, Andy en ik. En ook Hein en Bert ontkwamen niet aan de naalden van René.

Om twee uur waren René en Tygo er. Rae en Tygo hadden elkaar lang niet gezien maar waren meteen lekker aan het spelen. Ze kreeg van Tygo nog een paas emmer met allerlei lekkers. Heel lief.

Ik had mezelf opgeworpen als eerste onder de naald te gaan. Ik kan het maar gehad hebben dacht ik want ik wilde zo graag een armband en die moet dan wel helemaal doorlopen dus ook aan de binnen kant van mijn arm. En dan hoor je van die verhalen, dat dat heel zeer doet enzo. Dus ik dacht...ik heb geen pijngrens, het moet maar gebeurd zijn.

Zo gezegd zo gedaan. Nou, ik kan niet zeggen dat het heel lekker was maar pijn?? Nee, het deed niet heel zeer. Sommige stukjes waren even venijnig maar het bijtikken van Tinkerbell op mijn kuit deed meer zeer dan de armband.

Andy kreeg er twee. Een op zijn onderarm en een aan de binnen kant van zijn pols. Daar heb ik alleen nog geen foto van. Wel van zijn onderarm trouwens.

Ze staan in het fotoalbum want ze zijn te groot om hier te kunnen plaatsen.

Fijne tweede paasdag!

Pop that question
persoonlijk | Persoonlijk | 21 April 2011 | 21:36:56

Vandaag begon eigenlijk zoals alle dagen.

We stonden om zeven uur naast het bed, nou ja, Rae en Andy dan, ik was om vijf uur al wakker.

Samen met Rae sinaasappels geperst, over de beschuiten gegoten en bikken maar. Nog twee beschuitjes hagelslag en het ontbijt zat er weer in.

Rae naar school gebracht en onderweg geld gepind want de overblijfkaart was vol.

Nieuwe kaart gekocht en toen maar gelijk door naar het werk.

Lekker daggie wel, rotlijst gebeld maar heel gezellig met mijn collega's. Veel gelachen toen het raam werd gesloopt, een sterke man werd gehaald die het raam weer maakte en daarna alle lamellen die eruit waren gevallen weer terug op gehangen.

Toen kreeg ik een smsje.

Andy en Rae zijn van 16.00 uur tot 17.30 uur niet bereikbaar....

Tja...vreemd wel op zich, maar met mijn verjaardag in het verschiet dacht ik...het zal toch niet zo zijn dat ze op cadeautjes jacht gaan he?? Ik besloot wijselijk te zwijgen en af te wachten.

Volgend smsje: Wil je please even bellen? Dus dat deed ik natuurlijk.

Rae sommeerde mij meteen naar huis te rijden. Eigenlijk zou ik een vliegengordijn gaan kopen in de stad maar nee, daar was geen belang bij, ik moest naar huis. Dus gedaan natuurlijk.

Onderweg kwam ik ze tegen, Rae en Andy, op de brommer. Samen zijn we verder naar huis gereden alwaar ik naar binnen moest gaan en zij samen bij oma naar binnen schoten.

Nou ja, dan vouw ik de was maar even op want ik mocht niet aan de pc komen dus tja...

En toen kwamen ze terug.

En moest ik op een stoel gaan zitten.

Rae stond wat te dralen met haar handen achter haar rug.

En toen kwam het.

Andy viel op zijn knieën voor me en vroeg of ik met hem wil trouwen.

Serieus, op zijn knieën. Ik, de A romanticus bij uitstek, schoot onmiddelijk vol en daar kwam Rae met een ring helemaal in mijn smaak....Nou...zeg dan nog maar eens nee....Ik heb dus ja gezegd.

Na deze romatische gebeurtenis zijn we lekker met zijn drietjes uit eten geweest. Het was heerlijk en voor mij echt een grote verrassing.

Dank jullie wel lieffies, Luv you very much!!

Foto in het fotoboek

En weer een mijlpaal bereikt
kinderen/basisschool | Persoonlijk | 20 April 2011 | 17:38:21

En jawel hoor, daar is hij dan. De felbegeerde A diploma is in de pocket. Rae was blij en wij ook! En trots natuurlijk want het heeft best wat moeite gekost maar Rae heeft zichzelf overwonnen en zwemt nu als een otter. Opa's en Oma's en vrienden waren meegekomen om Rae te zien afzwemmen. Oma en mama konden hun tranen natuurlijk nauwelijks bedwingen van trotserigheid. Maar goed, bedenk dan dat ik al jank als Rae door de school loopt met een muziekinstrument omdat ze de juffen toe moeten zingen, of als Sinterklaas aankomt of als Rae iets grappigs doet of zegt en het is geen wonder....Maar goed, nog een gezellig samenzijn achteraf met soep broodjes en natuurlijk taart en het feestje was compleet.

En tja, nou is het natuurlijk volop zomer in april. En als je dan bijna tien bent en nieuwe schoenen nodig hebt dan ga je dus niet meer voor kinderschoenen. Ik had Rae beloofd vanmiddag voor schoenen te gaan kijken want ze heeft eigenlijk alleen maar laarzen en daar is het nu toch echt te warm voor. Dus op naar de winkel.

Ze wist eigenlijk precies wat ze wilde dus we waren zo klaar met shoppen.(Cobi, dit is er een naar je hart...orienteren op internet, winkel in, met twee dozen weer naar buiten, klaar!)

Zie hier haar nieuwe aanwinsten die al de hele middag om en om worden in gelopen:

Kleine meisjes worden groot!!

Eerste buitenles Rae op de nieuwe manege
sport | Persoonlijk | 10 April 2011 | 16:45:51

Gisteren hebben Rae en Nadieh voor het eerst buiten gereden bij de manege waar ze nu rijden.

Dat was erg leuk en ik heb er een filmpje van gemaakt.

Ze hebben carrousel gereden en dat zag er superleuk uit. Dit duurde tot er een hond de bak in gerend kwam (ze rijden in de duinen dus daar loopt nogal eens wat rond) en alle paarden op hol sloegen. Gelukkig viel er niemand van haar pony en bleef iedereen rustig. Alle pony's waren zo weer rustig. Wat ik op zich al knap vond want ik, en met mij de andere ouders, hadden het zweet wel even in de handpalmpjes staan.

Overigens staan dat stukje niet op film.

Verder waren Kiara en To lekker bij ons dit weekend. En dat vind ik zowiezo altijd erg gezellig.

We hebben lekker getrut, even geshopped bij Action voor gympjes voor de dames. Lekker gebbq'd. Jammer dat zo'n weekend zo snel weer voorbij gaat!

Vandaag moesten wij ons om 13.00 uur melden in Vlijmen. Rae mocht proefzwemmen voor haar A diploma.

En jawel, volgende week gaat ze diploma zwemmen. Zelf zijn we er blij mee omdat ze dan lekker haar zwemdiploma heeft en Rae is er blij mee omdat ze zwemles echt meer dan zat is. Als het zwembad hier in de buurt dan klaar is gaat ze verder voor B en C. Dat zal volgend jaar zijn.

En toen was het weekend bijna voorbij. Ik ga gauw nog even in het zonnetje voor de werk week weer begint.

Gemist
kletskoek | Persoonlijk | 05 Maart 2011 | 09:10:47

Ik weet het nog goed. Ik had een tijdje terug een sieradenparty bij een collega thuis. Was kei gezellig, leuke sieraadjes gescoord.

Op weg naar huis liet je al merken dat je er eigenlijk geen zin in meer in had. Toen we eerst naar het ziekenhuis gingen was er nog niets aan de hand. Je was gewoon je eigen vrolijke zelf. Na het ziekenhuis bezoek hoefden we eigenlijk alleen maar naar de overkant samen en toen waren we al bij mijn collega. Ook nog niets aan het handje.

Gezellige avond gehad, het was ook niet heel laat geworden ofzo en er waren verder ook geen bijzondere omstandigheden.

Maar toen we eenmaal op weg naar huis gingen dacht je, ik heb echt zó geen zin! Ondanks bemoedigende woorden deed je waar je zelf zin in had. Je negeerde mij eigenlijk maar een beetje.

Nou ja dacht ik nog, morgen een nieuwe dag, dan zal het wel beter gaan.

Ik kwam bedrogen uit. Je gooide je kont tegen de krib en dacht, zoek het lekker uit. Kan mij het schelen wat je doet, maar laat mij maar lekker met rust.

Dit ging echter niet, want ik heb je gewoon nodig in mijn leven en ik was niet bereid je los te laten omdat je toevallig een offday had.

En de offday, dat werd een off maand en een paar dagen.

Sinds gisteren ben je eindelijk weer je eigen vertrouwde zelf. We hebben wel wat aan je laten verbouwen want je zat niet zo lekker in je velletje.

Lieve Scooter, welkom thuis! :-)

Je bent goed opgeknapt met een nieuwe uitlaat, nieuwe oliedingetjes waarvan ik de naam niet weet, een nieuwe gaskabel (dat was uiteindelijk het probleem), een nieuwe lamp en als klap op den vuurpijl, twee nieuwe spiegels om je uiterlijk weer de oude vertrouwde look terug te geven (en mij veiliger te laten rijden).

We hebben meteen samen boodschappen gedaan en omdat ik niet kon geloven dat ik van de fiets verlost was ben ik samen met jou en Rae naar de Action gereden voor een droogrek. En jawel, alles kon weer mee in één keer! HOERA!

Ik wens je nog een lang en gelukkig leven toe, samen met mij!

Springlesje
sport/paardensport | Persoonlijk | 19 Februari 2011 | 17:22:53

Vandaag was Gaby jarig. Gaby is Rae's paardrij juffrouw.

En ondanks dat er morgen een proef verreden moet worden gingen ze die niet oefenen.

Nee, gesprongen moest er worden want het was een feestje.

Nou hebben we het hier niet over de Anky's en de Edwards van deze wereld dus het gaat hier niet over sprongen over metershoge barrieres maar om springen voor beginners.

En voor de geïnteresseerde familie heb ik daarvan een paar filmpjes gemaakt.

Brabants dialect
taal | Dit vind ik leuk | 19 Januari 2011 | 22:19:48

Het Brabants dialect

Het Brabants dialect is de kortste taal van Nederland en dus de meest efficiënte taal in de zakelijke wereld.

Kijk hieronder hoe je die ellenlange vergaderingen op kantoor in het Nederlands een stuk korter (en leuker) kunt maken met wat Brabants dialect!

NL: Dit behoort tot de mogelijkheden!
Br: Dè ken!

NL: Hieromtrent kunnen wij u geen enkele zekerheid bieden!
Br: We witten ut nie!

NL: Zou u dat nog eens willen herhalen?
Br: Wè?

NL: Zulks ben ik geenszins van plan!
Br: Denkut toch nie!

NL: Ligt dat in de lijn der verwachtingen?
Br: Zu dè?

NL: Hiermee verwacht ik geen problemen te ondervinden!
Br: Hendig zat!

NL: Dit wordt door mij als bijzonder spijtig ervaren!
Br: Des sunt!

NL: Hetgeen u verteld, verbaasd mij ten zeerste!
Br: Wè zeddu nou?

NL: Deze informatie is geheel nieuw voor mij!
Br: Daor wik niks van!

NL: Het leven van een Brabander gaat niet over rozen!
Br: Tis wè!

NL: Ligt dat binnen het kader van uw bevoegdheden?
Br: Meudde gij dè wel?

NL: Kunt u mij een prognose geven van de winstcijfers?
Br: Wè schuift dè?

NL: Ik denk, dat het heel verstandig is om onze samenwerking te
beëindigen!
Br: Houdoe eej!

NL: Pardon, ik heb u niet goed verstaan; kunt u dat herhalen?
Br: Welluk?

NL: Daar zult u op generlei wijze achter kunnen komen!
Br: Witte tonnie !

NL: Weet u dat toevalligerwijs wel?
Br: Witte Gijt?

NL: Heeft u hiervan kennis genomen?
Br: Witte dè?

NL: Zou u dat niet meer willen herhalen?
Br: Bakkes!!!

NL: Zou ik een meter bier van u kunnen krijgen?
Br: Pils, en veul!

NL: U heeft drie pogingen om achter de waarheid te komen!
Br: Drie k'raaien!

NL: Indien u dat nogmaals uitvoert…
Br: Agge da doe…

NL: Ik zou u willen verzoeken, dit pand te verlaten!
Br: Maok da ge weg komt!

NL: Ik heb hierover een enigszins afwijkende mening
BR: Das nie!

Sinterklaas en andere zaken
persoonlijk | Persoonlijk | 02 December 2010 | 21:19:47

Zo, dat is alweer een tijd geleden dat ik heb geblogd. Weinig tijd, veel werken en geen inspiratie zijn de boosdoenders.

Op zich maken we genoeg gezelligs mee maar vaak heb ik dan geen zin meer om te loggen.

Maar nu hebben we wel weer memorabele momenten te delen met de wereld.

En dat begon met het nieuws van het jaar. Volgens ondergetekende dan althans.

Op 20 november vierden wij dit jaar voor het eerst sinterklaas met surprises. Dat was al koddig. Na een paar dagen flink chagerijnig te hebben rondgelopen (Ik heb geen motoriek en derhalve zijn surprises geen succes) waren de surprises en gedichten af.

Op de dag zelf kwam Danny ons halen met de auto. Dat was al heel erg prettig want de treinen reden niet wegens brand in een transformator huisje ofzo iets. Prorail had het er maar druk mee ☺.

In Lelystad aangekomen konden we meteen aan de kibbeling die overigens erg lekker was.

Langzaamaan druppelde iedereen binnen en de meiden waren redelijk gespannen. Want wanneer mochten ze nou einduhluhk die surprises openmaken!!! Want ja, dat paard was natuurlijk voor Rae en die pot Play Doh (niet als zodanig te herkennen zonder dat enorme logo) voor Kiara.

Maar nee, toen iedereen er was kregen we eerst van Danny en Marilia allemaal een cadeautje met een gedicht.

Hier volgt het gedicht:

Wij zijn blij dat we sinterklaas met jullie kunnen vieren,

En dat zonder elkaar te veel te klieren.

De deur voor volgend jaar staat op een kier,

maar dan doen we het op een andere manier.

Geen surprise of gedoe,

Maar met heel veel pakjes en een roe.

Het duurt nog wel een paar duizend uur,

Maar je gaat het toch wel zien op den duur.

Het is nu allemaal wel heel pril,

Maar het heeft toch al een eigen wil.

Misschien is het wel te vroeg,

Maar toch stellen we jullie een beetje op de proef.

Waarschijnlijk in juli 2011

Hebben we een nieuwe Telg (Hier barst ik meteen in janken uit, vraag me niet waarom, ik was onmiddelijk in tranen, gewoon van pure blijdschap voor mijn lieve broer en schoonzus die ik het zo vreselijk gun. En ja, syl jankte mee en Marilia ook en Danny volgens mij ook stiekum, of misschien wel gewoon van schrik om die achterlijke emo zus van hem)

Vorige week een test gedaan

En dezelfde week nog naar de dokter gegaan

Dinsdag weer een intake gesprek

En dan een echo zei de gek.

Hopelijk gaat alles goed,

Wij zien het met blijdschap en vreugde tegemoet.

Als jullie het nu nog niet weten,

Hebben wij voor niks aan dit gedicht zitten zweten.

We zijn een week of 6.7 zwanger

En we worden echt niet banger.

Dus opa oma tante oom en nichtjes,

Daarom hebben jullie deze gedichtjes.

Groetjes, Danny en Marilia.

Nou, dat was natuurlijk geweldig en het ging nergens anders meer over. De twee dames dachten, tering, hebben wij dit??? Die baby komt ook over een jaar es kijken en wij willen gewoon NU die cadeau's. Maar nee, eerst werden de cadeautjes behorende bij de gedichten nog uitgepakt. Iedereen had een chocolade letter. Opa Oma en Ooms de O, de tantes de T en de nichtjes de N. Errug leuk gedaan en wat een ontzettend leuk bericht. Het speculeren was al niet van de lucht want misschien komt er in deze familie, die overwegend uit dames bestaat, wel een prinsje!!! In eerste instantie zou je denken, wat zielig! Aan de andere kant, wat zal hij dan verwend worden. Is het weer een prinsesje, dan wordt zij zeker niet minder verwend. Wat maakt het ook uit, als het maar goed gaat!

Er bestaan al foto's van dit kleine wonder maar die blijven lekker in het privé album. Van de week is de eerste echo geweest en alles was helemaal goed. Het hartje werd meteen gevonden en je kunt heel duidelijk een kindje zien. Wat een geluk! Elke keer dat ik Dan spreek ( die heb ik tot nu toe erover gesproken) dan is het weer kippenvel. Het blijft voor mij altijd extra spannend, ik kan het niet helpen. In mijn achterhoofd speelt gewoon altijd de hoop dat het maar goed mag gaan. En als alles er dan goed uitziet, dan is dat hartstikke fijn. Tja, en toen waren de ladies eindelijk aan de beurt met de surprises. Rae kreeg een super leuk paard dus met allemaal klei erin. Dat wilde ze graag hebben. Er zat ook nog een barbie in van high school musical. Erg leuk. Kiara kreeg dus een Play Doh emmertje met daarin littlest pet shop cadeautjes en een door Rae gekochte chocolade letter.

Verder had ik een tube Clarins gemaakt voor Oma met daarin lekkere dingetjes van Oil en Vinegar.

Andy kreeg een gedicht in het Tilburgs en een huisgemaakte pizza. Als cadeau had hij boeken, chocolade sigaretten en chocolade geld. En die pizza was super lekker, die hebben we de volgende dag samen op gegeten.

Zelf mocht ik een enorme wasmachine ontvangen. Sint dacht aan mij en ziet dan een wasmachine....hmmmm... Erin zaten kandelaars en kaarsjes, en lekkere geurkaarsjes. Dat had ik gevraagd want daar is het nou weer de tijd voor. Gezellig! Marilia kreeg een woordenboek met nederlandse en portugese vertalingen erop. Afijn, kijk naar de foto's:

De taart had Syl natuurlijk gemaakt en die had een heerlijke kruidnoten vulling. Helemaal in de Sinterklaas sfeer. Mama had gevuld speculaas gemaakt en Dan en Marilia hadden voor de rest van de hapjes gezorgd.

Het was een heerlijk middag/avondje! Echt heel leuk en gezellig. Marilia had nog een lekkere soep gemaakt en een heerlijke rollade en broodjes.

Tja, en toen was het alweer voorbij voor dit jaar.

Helaas konden papa en Cobi er niet bij zijn door omstandigheden. Hopelijk volgend jaar wel weer.

En toen waren we nog niet helemaal uit gesinterklaasd. Want ergens in Oktober geloof ik, kwam hier iemand van het rode kruis aan de deur met een uitnodiging voor Rae om sinterklaas te komen vieren bij het Rode Kruis. We mochten dan na afloop ook nog een zak van Sinterklaas ophalen met cadeautjes en lekkers voor het hele gezin.

Tja, ik dacht, waarom niet, we gaan. Dus Rae en ik op pad gisteren. S'ochtends was ik eerst bij de kappersschool geweest om mijn haar te laten knippen door de dochter van een collega. Zij moest toenemende lagen knippen en ik heb die dus ik was even het model. Ze heeft me prima geknipt en mag nu voortaan ook klanten knippen in de salon. Dat was leuk. S'middags gauw een broodje gegeten want het feest begon al haast.

De hele straat, of althans, de kinderen, was er met de moeders. Geen vader te bekennen, die zijn waarschijnlijk allemaal toch nog wat bangig ofzo....

Er was strooigoed en drinken en om drie uur kwam Sinterklaas. Zwarte pieten waren er de hele tijd al en veel muziek. De kinderen konden knutselen, geschminkt worden en een suikerspin halen. Leuk opgezet. Van Sinterklaas kreeg elk kind een chocolade letter. En toen was het afgelopen en mochten we dus nog de zak gaan halen. En dat viel nou nog eens helemaal niet tegen. Gelukkig konden we met een buurvrouw meerijden want de zak was best zwaar en er waren ook nog twee tassen bij die we moesten sjouwen.

Thuis aangekomen ging Rae natuurlijk meteen uitpakken. Ze scoorde daar zomaar even: 8 boeken, 6 dvd's, een sneeuwwitje pop, een broodtrommel, een trommel met lekkere dropjes. Voor ons waren daar allerlei schampoo's en douche spulletjes, scheerschuim, deodorant en een heerlijke scrub van Rituals. Dan zaten er nog kaartjes in om met vier personen te gaan bowlen, twee kaartjes voor Willem 2 Vitesse en twee kaartjes voor het natuur museum.

Wij vond het super leuk!

Als klap op de vuurpijl hebben we dan ook zondag nog Sinterklaas bij Harrie en Resi. Al met al weer een leuke periode dus.

Dinsdag was het rapport en schoolfoto avond. Het was al besneeuwd en dus ging ik met de bus. School foto's zijn weer leuk en Rae heeft een prachtig rapport. Ze doet erg haar best. Heeft wat moeite met een onderdeel van rekenen, het klokkijken en geld sommen. Maar de tafeltjes en het hoofdrekenen zijn voldoende. Ze gaat wat dat betreft wel iets vooruit. Taal gaat ook lekker en lezen helemaal. Al met al mogen wij niet klagen want ze werkt hard en komt ook een beetje los zei Juffrouw Maartje, die dat toch wel liever zag dan het stille muisje dat Rae in het begin was. Maar ja, dat is ook Rae.

Tja, en verder hebben we momenteel weinig reden tot klagen. Andy voelt zich niet heel fijn omdat hij bezig is van medicatie te veranderen. En ik probeer zoveel mogelijk te werken. Andy is er voor Rae en dat gaat prima dus ik kan gewoon werken.

En zo rommelt alles lekker door en zijn we alweer bijna aan het eind van een bijzonder bewogen, maar ook vaak heel moeilijk jaar. En we zijn er nog niet, maar we komen er wel!

Weer een mijlpaaltje bereikt.
kinderen/basisschool | Persoonlijk | 29 September 2010 | 20:06:40

Vandaag had ik een hele rustige dag.

Ik lig al een paar dagen voor pampus op de bank wegens een virus.

Dit betekend volle holtes, oorontsteking in allebei mijn oren, hoesten, proesten en een zere keel. Dan weer koorts, dan weer niet. Nou ja, algehele malaise kunnen we het wel noemen. Omdat ik op dit moment even geen opties heb om Rae naar school te laten brengen doe ik dat zelf. En omdat we ook wat moeten eten doe ik ook een boodschapje. Om daarna rillend van de kou weer gauw mijn bank en dekbed op te zoeken.

Vandaag hoefde ik Rae niet op te halen want het was zwemdag. En Rae zwemt wat verder weg omdat hier de wachtlijst zo lang was en de vader van haar vriendinnetje had aangeboden Rae mee te nemen omdat zijn dochter ook in dezelfde les zwemt en ze toch op dezelfde school zitten. Makkelijk voor ons en Rae kon leren zwemmen.

Rae gaat dan meteen uit school met hun mee en komt meestal na het eten pas thuis.

Dus na een gezond groente/pasta soepje werd het al gauw zeven uur en daar kwam onze stuiterbal binnen.

Ze moest heeeeeeeeeeeel nodig iets vertellen.

Vandaag hebben de dames voor het eerst zonder kurk, zonder bandjes en zonder plank gezwommen!!!! Jawel! En dat is een mijlpaal in een kinderleven die vaak vroeger bereikt wordt maar in ons geval dus vandaag. En ja, dan ben je natuurlijk weer gruwelijk trots op je kind (en haar vriendinnen, want zelfde les, dus even ver).

Meteen heeft Rae ook door het gat gedoken, en ringen van de grond opgedoken zonder al die hulpmiddelen.

Hoera!!! We gaan richting diploma A!!!!

(met hierbij het verzoek van Rae of ze daarna meteen doormag voor B en C want tegenwoordig moet je een heel abc halen voor je zwemvaardig bent.)

I-Mining gratis website tellers, realtime marketing analyse en statistieken

GotCursors.com
Home

Ontwikkeld door punt.nl gehost door mijndomein.nl| sinds: 2007-02-27